De blues in de UK kreeg een eigen geluid toen Jim Marshall een 18 watt combo bouwde: de Bluesbreaker. Deze werd speciaal ontwikkeld voor Eric Clapton, destijds gitarist van John Mayall & The Bluesbreakers. In de loop der jaren werd dat combo steeds een stukje aangepast aan de op dat moment geldende eisen omtrent sound. Deze JCM 900 van 50 watt (geheel door buizen voortgebracht) is gebouwd in 1991 en komt qua geluid heel erg in de buurt van de originele Bluesbreaker. René zweert bij deze sound. En terecht.

René heeft een fraaie serie gitaren. Eén daarvan is deze Gibson Les Paul Studio GEM Ruby uit 1996. Er is een serie van 5 kleuren die allemaal naar edelstenen (Gem’s) genomen zijn: Ruby, Emerald, Topaz, Amethyst en Sapphire. Alle gitaren zijn in een beperkte oplage van 1.000 stuks gebouwd. De gebruikte elementen zijn P90’s. Dat zijn enkelspoels-elementen zoals die op de allereerste Les Paul’s 1952 en 1957 werden gebruikt.

Dit is een Gibson Nighthawk N-225. Een model dat alleen in 2013 is gebouwd. Het maakte deel uit van de Designer-series. De gitaar is semi-akoestisch. De zijkanten zijn hol met in het midden een centraal blok waarop de elementen en brug zijn neergezet. Extra bijzonder: ook Ronald heeft er eentje. Maar dan in het rood.

Dit is een Ephiphone Riviera P93 met een Bigsby Tremelo. Qua formaat en gewicht is hij gelijk aan de Gibson ES-335. Anders zijn de pickups: het zijn P90 ‘dog ears’. En het zijn er drie. Elk element heeft een eigen volumeregelaar. De combinatie van hals- en midden levert een ‘uit fase” sound op die je ook hoort bij een Fender Stratocaster. Op deze gitaar is de klank veel voller vanwege de houten constructie (semi-akoestisch).

Dit is het ‘werkpaard”: de Knutselcaster. Geboren in 2001 als USA Standard. Niemand weet meer wat de oorspronkelijke kleur was. Wad hij bruin en kreeg hij gele vlekken? Of net andersom? Ook de electronica werd ingrijpend gewijzigd. René heeft er een “loaded pickguard” van EMG ingezet. Dat is een vervanging van het origineel die compleet met elementen, knopjes en bedrading wordt aangeleverd. En met een 9v-batterij, want het is een zogenaamde “actieve” set. Er is een kleine voorversterker ingebouwd die het geluid naar HiFi-niveau tilt.

Plectrums

René gebruikt plectrums van het Franse merk Dugain. Het bijzondere daar aan is het materiaal waarvan de plectrums gemaakt zijn: been. René gebruikt het meeste de rechter. Dat is een puntige van het bot van een os (oxbone). De linker is van een schouder van een kalf. Die is dikker, maar geeft een zachtere touch. Dugain heeft trouwen ook plectrums van allerlei soorten hout, steen en metaal.

Pedalen

En dan de pedaaltjes. Daarin is René tamelijk bescheiden. Eigenlijk precies zoals hij zelf is. Het zijn er slechts 4 ▼

Met de klok mee:

De TC Electronic Hall Of Fame 2: een erg uitgebreide reverb met zowat alle ruimten die je kunt bedenken. Van een kamer, via een hall tot een kathedraal. Dat geeft een instrument wat meer “ruimte”. Een droog signaal klink gewoon minder aantrekkelijk.

De MXR Carbon Copy: een delay (echo). Het doet precies wat het belooft. Elke herhaling is een exacte kopie van het origineel. Dat is minder vanzelfsprekend als het lijkt. Andere fabrikanten hebben juist meer vervorming en ruis aan de herhalingen toegevoegd om het effect van een oude tape-echo te benaderen.

Tech 21 NYC Hot-Rod Plexi: de fabrikant SansAmp heeft zich ten doel gesteld om met digitale technieken de versterker overbodig te maken. In de “Tech 21 -serie” is een groot aantal mogelijkheden verkrijgbaar. Deze is een benadering van de Marshall JCM100 uit 1972. Die had een front van plexiglas, in plaats van het toen gebruikte koper. Het geluid komt heel erg in de buurt van een bulderende gitaartoren met alle knoppen op 11. Maar zonder het daarbij behorende monsterlijke volume. Wat door zijn medemuzikanten erg op prijs wordt gesteld.

Jim Dunlop Cry Baby: uitgevonden in de jaren ’60. Officieel heet het een Enveloppe Filter. Dat zegt niemand, want men kent hem als Wah Wah. De Cry Baby werd vooral bekend door Jimi Hendrix die als een van de eersten er gebruik van maakte. Door met de voet het pedaal op en neer te bewegen krijgt het de bekende wah wah sound. René het laten aanpassen: je hoeft hem niet meer aan te klikken. Als het pedaal naar boven wijst dan is hij uit. Bij elke lichte aanraking doet hij het. En hoe..

119total visits,1visits today