{"id":4973,"date":"2023-05-05T05:18:20","date_gmt":"2023-05-05T05:18:20","guid":{"rendered":"https:\/\/bluesville.nl\/?page_id=4973"},"modified":"2023-12-19T12:27:04","modified_gmt":"2023-12-19T12:27:04","slug":"b-b-king","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/bluesville.nl\/?page_id=4973","title":{"rendered":"B.B. King \u2705"},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

De man en zijn gitaar…<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Een jonge Riley B. King<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Op 16 september 1925 wordt in Itta Bena, Mississippi, Riley Benjamin King geboren als zoon van Albert en Nora Ella King. Voor diegenen die niet helemaal exact weten waar Itta Bena ligt, het volgende kaartje:<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Linksboven de vlag van de staat Mississippi<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Zijn wiegje staat op de plantage Bear Creek, net buiten Itta Bena. Zijn ouders zijn sharecroppers: een vorm van landbouw die de boeren toestaat het land te gebruiken en waarbij een deel van de opbrengst aan de landeigenaar wordt afgestaan. Dit systeem is eerlijker voor de boer dan een vaste huur. Is de opbrengst goed, dan verdient de eigenaar zijn deel, bij een slechte oogst deelt de eigenaar ook mee in het verlies.<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
De kinderen van een scarecropper rond 1930<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Als Riley 4 jaar oud is verlaat moeder Nora Ella het gezin voor een andere<\/strong> man. Dat was niet ongebruikelijk in die tijd. Vaak was dit voor vrouwen de enige optie om de eeuwigdurende armoede te ontvluchten. Een duivels dilemma, om zo’n keuze te moeten maken. Riley wordt vanaf dat moment opgenomen in het gezin van zijn oma aan moeders kant, Elnora Farr in Kilmichael, Mississippi. <\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Ze zijn hun beroemdste inwoner niet vergeten….<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

In Killmichel wordt Riley lid van het gospelkoor in de Pentecostalism Church Of God In Christ. De Predikant is in het bezit van een Sears Roebuck Silvertone gitaar. Dat zijn gitaren die verkocht worden via het grote postorderbedrijf Sears & Roebuck. Dat bedrijf stelt in elke uithoek van de USA te kunnen leveren. Op deze gitaar leerde Riley zijn eerste drie akkoorden spelen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Sears Roebuck Silvertone uit 1948<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zijn werkgever in Killmichael schiet Riley $ 15 om zijn eerste gitaar te kunnen kopen. Geen liefdadigheid, want hij betaalt de lening terug door inhouding op zijn salaris. Een mooie win-win situatie die de blues veel heeft gebracht. Zoals altijd hangt de geschiedenis van toevalstreffers aan elkaar. Alleen hoor je achteraf de goed uitgevallen gevallen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
AM is middengolf. Er waren ook een SW en een LW, maar die werden niet voor muziek gebruikt.<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

In november 1941 wordt in Helena, Arkansas het radiostation KFFA opgericht. Arkansas grensde aan de staat Mississippi waarbij de gelijknamige rivier de grens vormde. Helena wordt rond 1930 wel “De Blueshoofdstad van de Delta” genoemd. Om een paar muzikanten te noemen die daar regelmatig optraden: Robert Johnson, Johhny Shines, Sonny Boy Williamson II, Robert Nighthawk, Howlin’ Wolf, Elmore James, David “Honeyboy” Edwards. Memphis Slim en Roosevelt Sykes. Op het radiostation werden bepaalde uren gesponsord. Een daarvan van “King Biscuit Time” waarin alleen maar blues te horen was. KFFA was het eerste station waar deze sponsor zich mee verbond. Het werd zo’n succes dat meerdere stations volgden. Riley was een van de vaste luisteraars.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Een erg populaire show<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Op 17-jarige leeftijd verhuist Riley opnieuw. We schrijven dan 1942. Dit keer naar Indianola, Mississippi. Later zal hij deze plaats zijn ‘hometown’ noemen. Ook hier is er ruimschoots aandacht voor het feit dat B.B. King daar heeft gewoond. Er is zelfs een museum die zijn naam draagt.<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
In een heerlijk zonnetje wordt B.B. ook in het zonnetje geze<\/mark>t<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

In het museum is het leven van B.B. King keurig in decennia onderverdeeld. Er staat een bovenmaatse kopie van Lucille in de tuin en er is de nodige prullaria te koop. Extra leuk zijn de B.B. King drumstokjes. Voorzover bekend heeft hij nooit een ander instrument aangeraakt dan de gitaar. <\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Typische meuk uit een willekeurige museum winkel<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

In Indianola werkte Riley nog steeds in de agriculturele hoek. Eerst aan een zogenaamde “cotton-gin’. Dat is een machine om de ruwe katoen te scheiden van het katoenzaad. Dat zaad kon gebruikt worden om opnieuw katoen te zaaien of om te persen om er katoenzaadolie van te maken. Het apparaat is in 1793 uitgevonden door Eli Whitney.<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Daarna leerde Riley om een tractor te besturen. Dat hielp hem om snel weer uit Militaire dienst te komen in 1946. Na WO2 was er in de USA een schreeuwend tekort aan geschoolde werkmensen, die allemaal vrijstelling kregen. Hij speelt met het gospelkoor mee. Ook speelt hij vaak op straat. Over dat op straat spelen zegt hij: “Als ik gospelnummers speel, dan kijken de mensen erg serieus en luisteren zwijgend. Maar aan het eind van de avond blijft mijn hoed leeg. Speel ik blues, dan dansen de mensen, zijn vrolijk en dan haal ik $ 40 of $ 50 per avond op”. Dan is de keuze snel gemaakt. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Bukka White (1906 – 1978)<\/mark><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n