Het zal ergens in 2014 geweest zijn. Ronald speelt dan bas in de PowerPop band So What? uit Aalsmeer. Diep van binnen groeit bij hem het verlangen om het roer om te gooien. Hij heeft al een naam voor de band die hij wil starten: Bluesville. En hij ruilt de bas om voor de gitaar.

René speelt dan al een paar jaar in Lakehouse Special. Dat is een pop- en bluesband uit de regio Hoorn. René speelt al erg lang, maar heeft zijn muziek onderbroken voor atletiek. Nu staat de muziek weer op nummer 1.

Via een gezamenlijke vriend komen René en Ronald aan de praat. Het is dan december 2016. Uiteraard gaat het gesprek over muziek. Vooral over de blues. En dan verschijnt uit het niets de CD Blue and Lonesome van de Rolling Stones. Het is alsof de bliksem inslaat.

Al snel zijn R&R het eens over wat we willen (en vooral wat niet). Het wordt de oude blues. Die gaan we spelen zoals de Engelse bands dat in het begin van de jaren ’60 deden: Rolling Stones, John Mayall, Animals, Fleetwood Mac, Yardbirds. We blijven ver weg van de moderne versie die Bluesrock heet.

Kennissen worden gepolst. We zetten een oproep op Facebookpagina’s. De eerste auditie gaat voorspoedig. Denken we. Na twee dagen meldt de bassist het toch te zien zitten. De drummer is zijn familie en vertrekt ook. De man met de mondharmonica heeft het veel te druk. Hij valt tijdens het oefenen in slaap. Dat gaat het ook niet worden. Een zanger blijkt zichzelf erg interessant te vinden, maar dat zijn wij dan weer niet met hem eens.

En dan gebeurt het onverwachte. Ronald benadert een ex-collega met wie hij in de toenmalige huisband heeft gespeeld. En Jan wil. Supergraag zelfs. Een bassist meldt zich naar aanleiding van de oproep op FB. Rory is nog jong en bij zijn leeftijdsgenoten zit niemand die van de blues houdt. Via via krijgen we de tip dat veteraan Henk graag een vaste band zou willen. En het lot uit de loterij is Jeannet. Zij heeft in vervlogen tijden een keer met Ronald gespeeld. En het contact is behouden. Of zij iemand weet die in deze nieuwe band zou willen zingen? Nou, dat wil Jeannet zelf dus erg graag. En dat terwijl Jeannet super prof is.

Begin juli 2017 wordt voor het eerst in deze samenstelling gerepeteerd. Bluesville is begonnen….

Purmerend ligt redelijk centraal. We gaan oefenen in P3. Die hebben meestal wel een ruimte vrij. Henk is kind aan huis en kent iedereen. Zo komen we er achter dat er elke maand een optreden is van een huisband met gasten. Daarnaast staat er een singer/songwriter in het voorprogramma en sluit een “echte” band de avond af. Brutaal als we zijn nodigen wij onszelf uit als gast bij de huisband. Op 19 oktober 2017 spelen we Spoonful en Hate to see you go. Klinkt eigenlijk best goed. Ja, we zijn bescheiden, maar ook best wel trots dat we daar na een week of 8 al staan.

Paniek in P3 als de “hoofdact” van de maand december 2017 afzegt. Waar haal je zo snel een andere band vandaan? Nou, uit eigen huis. Staan we plotseling als hoofdact geprogrammeerd. Het spreekwoord zegt: “wat goed is, dat komt snel” blijkt ook voor ons te gelden. 

We spelen ons hele repertoire. Alle 8 nummers. heel veel aardige, positieve opbouwende feedback. En: Ron Koffeman uit Zaandam maakt een erg mooie serie foto’s. Daarvan maken wij dankbaar gebruik. Die staan bij foto’s. Wij gaan met een goed gevoel het nieuwe jaar in. En met een filmpje.

Blog #3: het werd 2018

Voordat Ronald Bluesville begon, speelde hij in So What? Beide bands hebben nog geen avondvullend repertoire. Wendy van café ’t Sluisje in Zaandam weet de oplossing: gewoon samen spelen die avond. Dat lukt. Opvallend is het verschil in volume. En de ervaring van So What? hebben wij nog niet. Maar: op de video kan je zien dat het best goed kinkt.

Duidelijk is dat je met 14 nummers geen avondvullend optreden kunt verzorgen. Het dubbele komt eerder in de buurt. Ach, we hebben nog ruim 3 maanden. Maar dan is Februari te kort, Maart te grieperig en April te vol met van alles. Om een beetje druk op de ketel te houden plannen we een serie optredens. Eerst bij Kees in Het Wapen van Middelie. Voor de zekerheid roepen we dat er na afloop een sessie is. Maar het blijkt niet nodig. We spelen keurig de uren vol. En de aanwezige muzikanten bedanken voor de eer om nog uitgebreid te jammen. Leuk toeval: Kees is een oud-collega van Jan en Ronald. Allemaal in Alkmaar gewerkt.

Het klinkt steeds swingender. Jacco W. van Silver zegt: “het klinkt lekker ruig en smerig. Zo speelden ze het vroeger…. “. Dank voor de input Jacco.

1255total visits,2visits today