Ronald heeft zich op 11-jarige leeftijd bekeerd tot de gitaar. Niet echt een supersonische Fender of een dikke Gibson, maar een Audition. Die was op dat moment ook al een jaar of acht oud. Maar ach, het had snaren, een element, stemknoppen, dus….
Als de bassist van Kick besluit dat het mooi is geweest wordt er gestemd: met drie tegen één wordt besloten dat Ronald de nieuwe bassist wordt. Hij is dan 21 en we schrijven het jaar 1978. In dit verhaal ontbreken een flink aan jaren. Pas in 2009 speelt Ronald weer gitaar in een band.
De gitaren:
Ronald heeft een aantal gitaren. Hij zegt altijd dat elke anders klinkt en speelt. Ongetwijfeld waar. Bovenstaand t-shirt bevestigt dat nog maar eens.
Fender Lead II (1980) :
Fender had in de jaren ’60 en ’70 de Mustang. De fabriek wilde iets stoerders. De body was een soort kruising tussen Tele- en Stratocaster . Er waren die types: de I, II en III. De I had een humbucker bij de brug, de II twee enkelspoels en de III was een kruising tussen I en II. Serie werd na drie jaar stopgezet. Van opvolger Bullet werd na 2 jaar productie in 1983 naar Japan verplaatst. Dat werd de Squier Bullet.
Epiphone S-310 (1998) :
Ja, het is een kopie van een Stratocaster, behalve de headstock. Die komt van een Gibson Explorer. Gebouwd in Korea. En goed ook. Gitaar speelt erg lekker en klinkt gewoon goed. Met een aanschafprijs van € 175 is dit weer een bewijs dat een goede gitaar niet duur hoeft te zijn (en een dure niet goed, maar dat is een ander verhaal).
Shergold Masquerader Custom 12 (1978) :
Shergold is een Engels merk. Het is voortgekomen uit de failliete Burns-boedel. Zeer eigenzinnig merk. Had oplossingen voor problemen waar nog niemand ooit aan gedacht had. Door het gebruik van lichte houtsoorten zeer goed draagbaar. En 12-snarige gitaren klinken zeker in ballads zo mooi….
Gibson Midtown Standard P90 (2012) :
De Gibson Midtown Standard P90 uit 2012 is wellicht een minder bekende semi-akoestische gitaar van Gibson. Het gaat om een iets verkleinde versie van de ES 335. Qua formaat is de Midtown gelijk aan de ES 339. De bouwwijze is echter anders. Hier gaat het om een gedeeltelijk uitgeholde massief blok, terwijl bij de ES gitaren boven- en onderblad op een houten frame worden gemonteerd. De Gibson P90 elementen geven een beduidend ander geluid dan Gibson Humbuckers.
Fender Telecaster Black/Gold CE (1981) :
In 1981 vierde Fender een klein feestje: de Stratocaster werd 30 jaar! Er werd een beperkte serie op de markt gebracht als CE (Consumers Edition). In feite was dit een eerste begin van de Custom Shop. De gitaar speelt en klinkt fenomenaal. Maar dat mag ook wel met dat gewicht.
Fender Powered By Roland VG-5 (2008) :
Dat ziet er op het eerste ook net zo uit als elke andere Stratocaster. Dat is het niet. Het is een digitale versie. Door de firma Roland zijn modellen ingeladen van de Stratocaster, de Telecaster, de Telecaster deLuxe en een akoestische Fender. Ook zijn er verschillende stemmingen mogelijk, inclusief bariton en 12-snarige. Hoe dat klinkt? Verrassend gewoon.
Epiphone Firebird Sparkling Red/Gold (2022) :
Epiphone is een volle dochter van Gibson. De gitaren worden niet inde USA gebouwd, maar in Korea of China. Wel onder scherp toezicht vanuit de `USA met dezelfde hoge kwaliteitseisen. Daardoor kan je een gitaar als deze Firebird kopen voor een prijs die een fractie van een vergelijkbare Gibson. En het klinkt erg lekker vintage.
Gibson Flying V deLuxe (2012) :
Deze kleurstelling heet Heritage Cherry. Ook de Midtown heeft deze kleurstelling net als de binding in het crème
Ontwerp uit 1957. Gibson wilde afrekenen met een stoffig imago. Nou, dat is gelukt. Er waren muziek winkels die ze buiten ophingen als een soort wegwijzer. Dat was dan weer niet helemaal de bedoeling. Veel zijn er tussen 1957 en 1959 niet gebouwd. En dus onbetaalbaar anno nu. Diverse heruitgaven, Deze Flying V deLuxe heeft splitsbare elementen. Het geluid wordt daardoor heel divers. En ze weegt maar 2,8 kg.
De Versterkers:
Om een elektrische gitaar hoorbaar te maken heb je een versterker en minimaal één luidspreker nodig. En het liefste eigenlijk met buizen. Ronald heeft dat als volgt aangepakt.
Line 6 DT 25 versterker (2014):
Er zijn niet zoveel gitaristen die kiezen voor Line 6 versterkers. Bekende vooroordelen zijn dat de digitale amps erg clean en afstandelijk klinken. Opvallend is dat Joe Bonamassa in 2026 een setje digitale Fender Tone Master combo’s mee op tournee neemt.
Deze Line 6DT 25 is een ontwerp van het Duitse genie Reinhold Bognert. Die trouwens ook een eigen merk heeft. Dat valt alleen in een andere prijsklasse. Het is een versterker met buizen in de voorversterker (12 AX7) en eindtrap (EL34). Plus een digitale ondersteuning door Line 6. Die combinatie klinkt erg goed.
Als je mocht denken: is 25 watt nu wel zo erg veel? Dan is het antwoord: ja dat is ruim voldoende. Vergeleken met een transistorversterker is dat om en nabij de 75 watt. Daar komt bij dat de gesloten speakerkast de lage tonen benadrukt. Ruim voldoende voor een smakelijke slaggitaar. En als het echt moet kan Ronald er een tweede box bij zetten om daarmee het feest compleet te maken
Fender SuperSonic 60 (2006):
Dit is een combo van het kaliber “poe poe”. Het was in 2006 het antwoord van Fender op de groeiende populariteit van Mesa Boogie. De SuperSonic heeft drie verschillende voorversterkers: de Vibralux, de Bassman en de stand Burn.
Elk kanaal heeft twee eigen 12 AX7 buizen. Plus eentje voor de veergalm. Eentje als gelijkrichter en twee 6L6 eindbuizen. In totaal: 10. Om dat aan te sturen is een knots van een transformator noodzakelijk. Dat verklaart direct het hoge soortelijk gewicht
De kanalen zijn schakelbaar met de bijgeleverde voetschakelaar. Plus een behoorlijk lange kabel. Wat ook fijn is als je op een ruim podium mag spelen. Typisch Fender zijn de twee standaarden aan de zijkant om de versterker op het podium te kantelen in de tilt-stand.
Er is, als zo vaak ook nog een overtreffende trap verkocht. Dat is deze 100 watt SuperSonic Twin 100 .Die heeft twee 12″ luidsprekers. Hier is de keuze uit de Showman of de Bassman. Powerversterker met 4x EL34 eindbuizen. Plus een Notch regelaar voor de feedback. Dan heb je al gitarist voldoende om heel Paradiso doof te krijgen. Niet doen, dus.
De overtreffende trap is een losse 100 Watt SuperSonic head met deze 4×12″ speakerkast. Deze is aan de achterkant gesloten. is goed voor een windkracht 12.
De Effectapparaten :
Sinds 1948 zijn er pedalen te koop om jouw gitaargeluid een beetje, behoorlijk veel of compleet te veranderen. Uiteraard waren dat analoge pedalen. Opgebouwd uit transistors, weerstanden en andere componenten. Rond midden jaren ’80 doken de eerste digitale pedalen op. Daarna ging het hard met de ontwikkelingen.
Ronald haalt 80% van zijn geluid uit zijn buizenversterkers. Dan hebben we het over een heldere, volle toon voor begeleiding en een enigszins vervormde oud voor solo’s en de slide gitaar. Heel handig hebben de versterkers daarvoor aparte kanalen. Er zijn echter sounds die niet in de versterker zitten. daarvoor is er een apart effectpedaal.
Line 6 M13 Stompbox Modeler (2012):
Dit is een Stompbox Modeler. Er zitten heel veel modellen van stompboxen in. Een stompbox ix een los kastje met één effect. De werking is overzichtelijk. Er zijn 4 rijen. Per rij kan je kiezen uit een A, B of C instelling. Je kunt maximaal 4 effecten tegelijk laten horen. Elke instelling kan je zelf maken en bijwerken.
Veel van de sounds zijn afkomstig van de “losse” stopboxen van Line 6. Die werd in 2006 uitgebracht. Veel sounds zijn “opgewerkt” naar een betere geluidskwaliteit. Opvallend zijn de kleuren. Die worden in de M13 gehandhaafd. Ook opvolgers als de Helix, Stadium, HD One en HD Stomp gebruiken ze. Bij de M13 komen de kleuren terug in de voetschakelaar. En in het logo.
Line 6 Firehawk FX (2017) :
De Firehawk
Niet geheel toevallig koos Ronald de Firehawk van Line 6 als opvolger van de M13. De geluiden van de effecten zijn grotendeels gelijk aan de M13, maar er zijn ook modellen van versterkers en luidsprekerboxen toegevoegd. Dat geeft het geluid net wat meer body. Ook handig: de Variax gitaar kan er rechtstreeks en dus digitaal op worden aangesloten. Echt bijzonder: de bediening kan via Bluetooth, dus met een app op een telefoon of tablet.
Line 6 Helix Gold (2024) :
Ja, het is natuurlijk een “gewone” Helix, maar dan in een gouden behuizing. Omdat de Helix op het punt stond om vervangen te worden door de Stadium, besloot Line 6 een aantal Limited modellen uit te brengen. Er was een Titanium, deze Gold,
Accessoires :
Het is net een Zwitsers zakmes: de Hercules gitaarstandaard. Valt eigenlijk nooit om en de grip bovenin houdt de gitaar klemvast.
Aanzienlijk duurder dan een snoer, maar op een klein podium breek je daar je nek over. Tenminste: als je wilt bewegen tijdens het spelen. Ronald heeft dus een Xvive draadloze zender/ontvanger gekocht. Dat is een digitaal systeem dat werkt op 2,4 GHz. De frequentie van het mobile netwerk.
© 2026 Bluesville. Deze pagina is op 23 oktober 2026 voor het laatst bijgewerkt
Bericht van een van onze sponsors….
