De bakermat van de blues…
De Mississippi is als een centrale lijn die dwars door de Verenigde Staten. Zeker voor het ontstaan van bepaalde muzieksoorten zijn de rivier en de aanpalende steden van groot belang geweest. Deze pagina gaat over de topgrafie
Mississippi is zowel de naam van de rivier als van de staat. De bijnaam van de staat is de Magnolia State en de afkorting daarvan is MS. Het is gebruikelijk in de USA om bij elke plaats ook de staat te vermelden, omdat er best verderop nog een stad kan liggen met zo’n naam. Dus: New York, New York betekent dus de stad in de gelijknamige staat. Weer wat geleerd.
Behalve een officiële vlag met de Magnolia heeft de staat ook een officiële vogel: de Nothern Mockingbird. In het Nederlands noemen we die: Spotvogel. Het is een kleine, levendige zangvogel uit de familie van de Rietzangers.
Nog maar wat gegevens. De hoofdstad van de staat is Jackson. Het heeft een oppervlakte van 125.646 km2. en heeft ongeveer 3 miljoen inwoners. Dat zijn er 24,5 per km2. Ter vergelijking: Nederland heeft 41.850 km2 met 18 miljoen inwoners. Gemiddeld 2.335 per km2. Ietsje drukker dus.
De rivier biedt een permanente schoonheid die zich amper in woorden laat vangen. En het nadeel van een rivier is ook duidelijk. Je hebt een brug, boot of veerpont nodig om aan de andere kant te komen.
Tijd om een groot misverstand uit de wereld te helpen. Het meest bezongen onderdeel van de rivier is de Delta. Maar, die ligt niet aan zee, maar midden in de rivier. Op onderstaand kaartje zie je de rivier links lopen en alle aftakkingen aan de rechterkant daarvan. Bij Vicksburg komen de losse stromen weer samen om vervolgens pas zo’n 800 kilometer verderop in zee te stromen.
De rivier is niet overal even goed bevaarbaar. Dat hebben meerdere rivieren in de wereld. Vrijwel overal waar daar sprake van is kiest men voor dezelfde oplossing: de radarboot. Dat is een zeer brede, ondiepe boot met aandrijving via raderen. Op de Mississippi zie je vooral boten met een groot radar aan de achterkant.
Er was een “bijkomstig” voordeel. Een schip op de rivier viel niet onder de lokale wetten. Na enige tijd werd dat ontdekt door louche zakenlieden. De boten werden op deze manier varende bars, bordelen en speelholen. En buiten de jurisdictie van “het gezag”. Letterlijk een wetteloze bende.
Ook de grotere plaatsen langs de rivier hadden hun eigen manieren van entertainment. Ook hier waren alcohol (vaak van dubieuze kwaliteit), dames van lichte zeden (van dezelfde lage kwaliteit) en kaartspelen (allemaal vervalst) schering en inslag.
In de geschiedenisles wordt verteld dat Columbus Amerika heeft ontdekt. Niet juist: hij is geland in het deel wat we nu Latijns-Amerika noemen. Waarschijnlijk is hij op de kust van een van de eilanden geland: Cuba of de Dominicaanse Republiek. Het nieuws over de ontdekking van de nieuwe route gaat als een lopend vuurtje. Er worden schepen gestuurd van zowat alle grote zeevarenden naties: Portugal, Spanje, Engeland en Nederland.
maar werd bewoond door talloze stammen van “Native Americans”
Opvallend is toch het geringe aantal Europeanen dat besloot te blijven. Zeker, er werden nederzettingen gebouwd en er werd gehandeld met de lokale bevolking (bijvoorbeeld pelsdieren), er was wat landbouw en er waren nog een paar handwerkslieden aan de gang: wevers, spinners en dat soort. Ze bleven vrijwel allemaal dicht tegen de Atlantische Oceaan wonen. Vanuit de Oostkust werd alles “het wilde westen” genoemd.
Door de combinatie van de (bijna verstikkende) hitte, een vochtig klimaat en vruchtbare grond bleek het gebied bij uitstek geschikt voor de katoenteelt. Direct ontstaat er een personeels-probleem. De landeigenaren, veelal van Franse afkomst,
